Osteochondrose is een ontwikkelingsstoornis van het kraakbeen bij groeiende dieren.

Algemeen kraakbeen: voeding
Kraakbeen wordt enkel gevoed via het aanwezige gewrichtsvocht door diffusie. Voeding van de diepste lagen door het aangrenzende bot gebeurt niet. Daarom is de voedingsvoorziening van de diepste lagen van het kraakbeen het meest kritiek.

Ontstaan van osteochondrose
Bij snelgroeiende dieren is het kraakbeen ter hoogte van de gewrichtsoppervlakken dik door een vertraging in de enchondrale ossificatie. Hoe dikker, hoe moeilijker de voeding door het gewrichtsvocht via diffusie. Wanneer deze ondervoeding aanleiding geeft tot celdood van de diepste lagen van het kraakbeen, dan ontstaan er barsten en/of kraakbeenflappen. Deze kraakbeenflappen kunnen dan op termijn calcifieren, zodat ze zichtbaar worden op een rontgenfoto (osteochondrosis dissecans of OCD). De meeste van deze fragmenten blijven ter plaatse vastzitten, maar soms kunnen ze loskomen en een gewrichtsmuis worden.

Diagnose
De eindstadia van osteochondrose (defecten in het subchondrale bot en beenderige fragmenten) zijn zichtbaar op radiografieën.
Echografie biedt een meerwaarde bij het onderzoek van een patient verdacht van osteochondrose. De beginstadia (verdikking van het kraakbeen en vorming van fissuren- en kraakbeenflappen) de eindstadia van OC alsook de graad van gewrichtsontsteking zijn waar te nemen met echografie. Kraakbeenletsels worden zichtbaar en de localisatie en ernst van de letsels zijn te bepalen. Ook arthroscopie kan een meerwaarde bieden bij het inschatten van de ernst van de letsels en de kwaliteit van het kraakbeen.

Behandeling
De beste behandeling van een ziekte is preventie. Supplementen bij de merrie (koper, chondroitinesulfaten, glucosaminoglycanen) en controle over de groeisnelheid kunnen helpen osteochondrose te voorkomen. Naast deze milieufactoren zijn er ook erfelijke factoren. De keuze van de vader en moeder spelen hierin een belangrijke rol. In functie van de graad van aantasting van het gewricht door osteochondrose, de klinische presentatie, de leeftijd en het gebruiksdoel wordt een mogelijke behandeling voorgesteld. In erge gevallen is een arthroscopie geïndiceerd om beenderige fragmenten, kraakbeenflappen en/of ziek kraakbeen te verwijderen. De gewrichtsovervulling kan zowel met een operatieve ingreep als medicamenteus behandeld worden.